Her zaman gerçekten gülmediğinizi çok iyi biliyorum . Hele bazen içiniz kan ağlasa da gülmeyi beceriyorsunuz peki neden insan bu sahte gülümsemelere muhtaçtır? Ben size söyleyeyim çünkü bu devirde insanlar arkadaşlarınız hepsi 2 yüzlü hepsi sahtekar hepsi dedikodunuzu çıkarmazsa çatlar hatta g*tü parçalanır zannediyor sizin dedikodunuzu yayınca popüler olduğunu. Bu benim güvensiz olmam içinde bir neden tabii ki.
Eğer siz bu sahte kahkahaları - gülücükleri kullanmasanız ve önünüze gelene duygularınızı kusar sanız bir daha ki gün bir dangalak dost sandığınız aslında tam bir p*ç olan kişi gelir ve size '' Vay sen ..... seviyormuşsun hiç anlamamıştım nasıl yalancısın bir de bize ben hiç kimseyi sevmiyorum diyordun '' cümlesini kurar. Bu cümle sizin onu oracıkta parçalayıp her bir parçasını başka ülkelere gömme isteği getirir biliyorum ...
Ben hep sahte gülücüklerim in arkasına sığınırdım benim çevremde daha çok p*ç var sanırım ben asla o p*çlerden olmadım ve bu tamamen saf yürekli olduğuma bir işaret ama bazen bu kadar iyi olmak sizin için iyi olmaya biliyor ben eskiden herkesin iyi kalpli olduğunu düşünürdüm ama herkes öyle değil herkes acımasız tamamen kendi çıkarlarını düşünüyorlar tabi bunu okurken '' Yoo ben kendi çıkarlarımı düşünmüyorum '' diyorsunuzdur ama ben bir itirafta bulunacağım ki bende bazen kendi çıkarlarımı düşünmüyor değilim ama ben kendi çıkarlarım için insanları katlet mi yorum bu benim için en zor şey
